دوستی با آدمها باید خودتان باشید؛ با همه چیزهای دوست داشتنی یا منفی كه در رفتارتان
دارید. در غیر این صورت، وقتی خود را مجبور میكنید تا تمام و كمال، كسی باشید كه مثلا
نامزدتان انتظار دارد، باید حساب زمانی را هم بكنید كه شبهایتان را مقابل تلویزیون با یك
پیتزا سر میكنید و دیگر دلتان نمیخواهد با او وقت بگذرانید.
این را بدانید كه رابطه بین دو انسان هیچ وقت درست شكل نمیگیرد مگر اینكه هر دو نفر برای
یكدیگر آزادی قایل باشند كه خودشان باشند.
وقتی نامزد یا دوست صمیمیتان میگوید كه دوست دارد به سینما برود اما شما از فیلم دیدن در
سینما بیزارید، لطفا حس واقعی خود را بگویید و به او پیشنهاد دهید كه با یكی دیگر از
دوستانش به سینما برود... یا پیشنهاد دیگری بدهید كه هر دو از انجامش لذت میبرید.
در غیر این صورت، حاضر نشوید به سینما بروید تا زمانی كه كاملا آماده نشدهاید چند ساعت
در سالن تاریك نشسته و از دیدن فیلم لذت ببرید.
اما اگر قرار باشد ابتدای شكل گیری رابطه كسی باشید كه طرف مقابل دوست دارد و بعد به این
نتیجه برسید كه از خود تان دور شدهاید و باید به خواستههای شخصی خودتان هم توجه كنید، به
طرف مقابل حق بدهید كه با این سوءتفاهم روبرو شود كه شما ناگهان عوض شدهاید!
رابطه و ارتباط با آدمها، شبیه یك كار و كسب پر پیچ و خم و حساس است. تا زمانی كه خودتان
هستید قرار نیست برای ورود به آن هزینهیی صرف كنید. این روش كاملا دوطرفه است.اگر به
همان صورتی كه هستید، پذیرفته شوید، (با همه موارد مثبت و منفی، نوع لباس پوشیدن،
دوست داشتن چیزهایی كه از دید دیگران كسالتآور است و تنفرتان از كتاب، فیلم، گل یا
خوراكی مورد علاقه بقیه دوستان) میتوان امید داشت كه در نوع رابطه خود پیشرفت خواهید
داشت.
پذیرفتن تفاوتهای فرد مقابل هم یكی از وظایف شماست. هیچ وقت رابطهیی را شروع نكنید كه
در آن امید تغییر فردی را داشته باشید، آنقدر كه یادتان برود باید خودتان باشید.
منبع سایت ترانه ها