دل نوشته ها

یه دلتنگی با حال........

سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام

اینم هفت تا سلام به نیت عدد هفت که میگن عدد مقدسیه

نمیدونم چرا اینبار اینجوری شروع کردم شاید اثرات دلتنگیه..

خب الان درست ساعت اردیبهشت ماهی که واسه من بهترین ماهه

هیوای عشق و علاقه و اردیبهشت و نور تا هر چه دور دور

به همه ی اردیبهشتیهای عزیز تبریک میگم

اول به نازی که متولد هفتم (قابل توجه بعضی ها )

اولین نفر من بودم

به خودم هم تبریک نمیگم چون دیگه حوصله اینجور کارارو ندارم.

ولی خدائیش اردیبهشت هم عجب ماهیه واسه خودش...

خب این آخرین دلنوشته من نیست

حتی اگه همه چیزو ببازم حتی اگه کسی نبود که پا به پام بیاد

خودم تنها تا ته ته ته ته ته راه و میرم

و بالاخره قاصدکمو پیدا میکنم ...

از حالا تا 70 روز دیگه که نیستم براتون آرزوی

شادکامی دارم.

(قابل توجه هنانح که همه اش کلاس میذاره و گوشیشو جواب نمیده

1)برو با این کلاسات یه دانشگاه بزن (مردم چه نازها که نمی کنند)

2)گوشیتو هم بفروشو باهاش آبنبات بخر(یا خاموشه یا رو ویبره است)

+ نوشته شده توسط هیوا در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 و ساعت 0:2 |

شبي سردي است،ومن افسرده
راه دوري است،وپايي خسته
تيرگي هست و چراغي مرده

مي كنم،تنها،ازجاده عبور
دور ماندند زمن آدمها
سايه اي از سر ديوار گذشت
غمي افزود مرا بر غمها

فكرتاريكي و اين ويراني
بي خبر آمد تا بادل من
قصه ها ساز كند پنهاني

نيست رنگي كه بكويد با من
اندكي صبر،سحرنزديك است
هردم اين بانگ برآرم از دل
واي،اين شب چقدر تاريك است

خنده اي كو كه به دل انگيزم؟
قطره اي كو كه به دريا ريزم؟
صخره اي کو كه بدان آويزم؟

مثل اين است كه شب نمناك است
ديگران را هم غم است به دل
غم من،ليك،غمي غمناك است

+ نوشته شده توسط حمید در شنبه هفدهم فروردین 1387 و ساعت 16:48 |

یا رب مددی...

با سلام دوباره سال نو را تبریک میگم و امیدوارم که

سال خوبی و آغاز کرده باشین مثل من

( تا حالا که فاصله مون ۱۰۰۰ برابر شده ببینیم تا آخر سال چی

میشه )

داشتم ایمیلای پارسال و چک میکردم که این ایمیل و دیدو ولی یادم

نیست از خودشون بوده یا از جای ... خلاصه دیدم حرف الان دل منه

خب حالا که سر بحث باز شد واست آرزوی سلامتی و موفقیت دارم

هر جای این دنیا هستی چه ...یا .... و یا حتی.......

خدایا بیدارم کن .

خدایا چقدر تنهایم .

در خم کوچه زندگی به نفسی محتاجم .

لیک من تنهایم .

خدایا چقدر می ترسم از شبیخون .

از خویش .

از هجوم تردید در ادامه راه به نوری محتاجم .

که به خاطر من ز خنجر شاخه های این کوچه سیاه بگذرد

خدایا چقدر محتاجم به نسیمی که نفسم را

در امتداد شفق سرخ تزویر بیدار سازد

خدایا بیدارم کن

خدایا . ای خدای طلوع و نور و نسیم .

کمکم کن . به تو محتاجم

+ نوشته شده توسط هیوا در جمعه نهم فروردین 1387 و ساعت 0:9 |

سال نو مبارک

با سلام به همه ی شما همراهان صمیمی

بله طبق معمول هیوا .....خب دیگه اگه این روزا یه کم راهمون ازت دوره ببخش

سال ۱۳۸۶ هم با یه دنیا خاطره چه تلخ چه شیرین داره لحظه های آخرشو سپری میکنه

واسه من که پر از تجربه بود .بهترین تابستونی که داشتم ....سالی که به آرزوم رسیدم و

جایی رفتم که الانم باورم نمیشه خدا رو شکر میکنم که اینقدر مهربووووووووووووونه

خب میشه الانم یه کم به خودمون بیایم به کارامون فکر کنیم اگه دل کسی و شکستیم

اگه کاری کردیم و میدونیم فرصت جبران هست زودتر دست به کار بشیم تا سال جدید

و با کدورت شروع نکنیم از من گفتن.........

پیشاپیش سال نو تبریک میگم امیدوارم سال خوبی واسه همه ی شما همراهان عزیزباشه

سالی پر از موفقیت و شادکامی

+ نوشته شده توسط هیوا در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 و ساعت 0:26 |

بعد از یه مدت اومدم بگم که ما 4 تا از هم دوریم ولی دلامون از هم دور نیست.....

سلام یه سلام گرم گرم به تک تک شماهمراهان

با وفا و صمیمی قاصدک

آخ گفتم قاصدک و دلم به تنهائیش سوخت

بیچاره وبلاگی که تونست 4 تا همراه همراز بسازه

ولی چه فایده که به ثانیه نکشید (ثانیه= یک سال)

و این چهارتا همراه یه جورایی از هم

دور افتادن یکی یکی رفتن راه خودشونو

راهی که قرار بود چهارتائی

با هم برن ولی خب حتما اینم یه حکمتی داشت

آبجی نازنین که بعد از قبول شدن

رفت که رفت که رفت .....البته یه وبلاگ واسه خودش زده

www.nazaninodeltangehash.blogfa.com

حمید هم که اصلا انگار نه انگار ...جالب اینجاست که بدون

خداحافظی رفت بدون اینکه یه توضیح کوچولو بده

.
....حسین هم که اینجورکه پیداست اونقدر سرش شلوغه

که سال به سال هم نت نمیاد

آخه پست مخصوص خودشو که یه بنده خدائی خودشو کشت ..

..ولی

حاضرم شرط ببندم اصلا ندیده خب اگه احیانا یه

سر اومدی حتما پست سوم بهمن را یه نگاه بنداز..

. و اما هیوا خانوم گل که خدا میدونه تو

دلش چی میگذره و داره با 77777777777777777 خان رستم

سر میکنه میدونم رستم 7 خان داشته

ولی خب هر چی 7 تاش بیشتر خان هاش هم بیشتر

خلاصه این خانم مهربون که به این باور رسیده که

باید مهربونی کنه ولی هیچ توقع و چشم داشتی بابت

محبتاش نداشته باشه. نمی خوام مثنوی هفتاد

من کاغذ تحویل بدم اصل مطلب اینه که

اونقدر پر رو هستیم که اگر هم کم بیاریم بروز نمیدیم

واسه همینه که

. هر از گاهی اگه یکی از ما 4 تا دلش سوخت میاد و یه گردو غباری

از دل این قاصدک می زداید....

و اما حنانه خانم گل خیلی وقته که دلم واست تنگ شده یا به قولی

خیلی وقت که دلم برای تو تنگ شد

ه قلبم از دوری تو بد جوری دلتنگ شده

البته اینو به در میگم تا دیوار بشنوه.......و یه چیز دیگه هم بگم

و آهای اونی که کامنت گذاشتی به نام (بماند) و گفتی

که درش و گل بگیریم ببین ما حتی وقت گل بازی هم

نداریم اینارو که میتونی با یه حساب سر انگشتی

جمع بزنی و به این نتیجه برسی

که ما 4 تا درسته که از هم دوریم

و از قاصدک هم دوریم ولی اینو مطمئنم که

دلهامون هنوز از هم دور نشده

شاید نشه داد زد ولی مهم اون چیزیه که تو دل آدمهاست.

حتی در بن بست

هم راه آسمان باز است

فقط

باید پرواز را آموخت.

+ نوشته شده توسط هیوا در دوشنبه سیزدهم اسفند 1386 و ساعت 13:39 |

میلاد مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک

آمدی وقتی انتهای نگاهت فرشتگان به نظاره ایستاده

بودند.تو آمدی تا محبت را به چشمهایشان وام دهی

ودستهایشان را لبریز نیاز کنی.آمدی در سرمای

زمستانی که لحظه هایش تمنایت میکرد.میلادت مبارک.

+ نوشته شده توسط هیوا در چهارشنبه سوم بهمن 1386 و ساعت 0:15 |

تولدت مبارک

تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــولـــــــــــــــــــــــــــــــــدت مـــــــــــــــــــبارك

+ نوشته شده توسط هیوا در چهارشنبه سوم بهمن 1386 و ساعت 0:10 |

میلادت مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک

زمستان با تو آمد وقتی لحظه هایم بهاری شد.و

سبزترین ثانیه های من نشانی از تولد تو داشت.بهار

لحظه هایم با تو شروع شد وقتی آمدی و من لبریز بودم

از حس بودن.میلادت مبارک

+ نوشته شده توسط هیوا در چهارشنبه سوم بهمن 1386 و ساعت 0:6 |

حسین تشنه ی لبیک یا تشنه ی آب!

السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

دوباره محرم و صفر دوباره تداعی خاطره های جوانمردی و رشادت و بزرگی

دوباره قصه ی فرات و نهر علقمه لبهای تشنه مشک خالی عموعباس....

دوباره.....و هنوز

بعد از سالها که از واقعه ی عاشورا گذشته هنوز هم همه در تب و تاب

این واقعه می سوزند باشد که از رهروان پاک امام حسین (ع) و یارانشون باشیم

رهرو شیر زن دشت کربلا خانم زینب (س) .

حسین تشنه ی لبیک بود نه آب افسوس که به جای افکارش زخم هایش را نشان دادند

و بزرگترین درد او را بی آبی معرفی کردند

افسسسسسسسسسسسسسسسسسسوس.

یه تسلیت هم میگم به همه ی شما دوستان قاصدک و یه معذرت خواهی بابت

این همه تاخیر باور کنید هر ۴ تامون یه جورایی گرفتاریم به هر حال معذرت

+ نوشته شده توسط هیوا در شنبه بیست و نهم دی 1386 و ساعت 0:19 |

یه حقیقت

معمولا مشكلات‌ در روابط‌ بین‌ آدم‌ها از همان‌ زمان‌ شروع‌ رابطه‌ شكل‌ می‌گیرد.طبیعی‌ است‌ كه‌ در

دوستی‌ با آدم‌ها باید خودتان‌ باشید؛ با همه‌ چیزهای‌ دوست‌ داشتنی‌ یا منفی‌ كه‌ در رفتارتان‌

دارید. در غیر این‌ صورت‌، وقتی‌ خود را مجبور می‌كنید تا تمام‌ و كمال‌، كسی‌ باشید كه‌ مثلا

نامزدتان‌ انتظار دارد، باید حساب‌ زمانی‌ را هم‌ بكنید كه‌ شب‌های‌تان‌ را مقابل‌ تلویزیون‌ با یك‌

پیتزا سر می‌كنید و دیگر دل‌تان‌ نمی‌خواهد با او وقت‌ بگذرانید.

این‌ را بدانید كه‌ رابطه‌ بین‌ دو انسان‌ هیچ‌ وقت‌ درست‌ شكل‌ نمی‌گیرد مگر اینكه‌ هر دو نفر برای

‌ یكدیگر آزادی‌ قایل‌ باشند كه‌ خودشان‌ باشند.

وقتی‌ نامزد یا دوست‌ صمیمی‌تان‌ می‌گوید كه‌ دوست‌ دارد به‌ سینما برود اما شما از فیلم‌ دیدن‌ در

سینما بیزارید، لطفا حس‌ واقعی‌ خود را بگویید و به‌ او پیشنهاد دهید كه‌ با یكی‌ دیگر از

دوستانش‌ به‌ سینما برود... یا پیشنهاد دیگری‌ بدهید كه‌ هر دو از انجامش‌ لذت‌ می‌برید.

در غیر این‌ صورت‌، حاضر نشوید به‌ سینما بروید تا زمانی‌ كه‌ كاملا آماده‌ نشده‌اید چند ساعت‌

در سالن‌ تاریك‌ نشسته‌ و از دیدن‌ فیلم‌ لذت‌ ببرید.

اما اگر قرار باشد ابتدای‌ شكل‌ گیری‌ رابطه‌ كسی‌ باشید كه‌ طرف‌ مقابل‌ دوست‌ دارد و بعد به‌ این‌

نتیجه‌ برسید كه‌ از خود تان‌ دور شده‌اید و باید به‌ خواسته‌های‌ شخصی‌ خودتان‌ هم‌ توجه‌ كنید، به

‌ طرف‌ مقابل‌ حق‌ بدهید كه‌ با این‌ سوءتفاهم‌ روبرو شود كه‌ شما ناگهان‌ عوض‌ شده‌اید!

رابطه‌ و ارتباط‌ با آدم‌ها، شبیه‌ یك‌ كار و كسب‌ پر پیچ‌ و خم‌ و حساس‌ است‌. تا زمانی‌ كه‌ خودتان‌

هستید قرار نیست‌ برای‌ ورود به‌ آن‌ هزینه‌یی‌ صرف‌ كنید. این‌ روش‌ كاملا دوطرفه‌ است‌.اگر به

‌ همان‌ صورتی‌ كه‌ هستید، پذیرفته‌ شوید، (با همه‌ موارد مثبت‌ و منفی‌، نوع‌ لباس‌ پوشیدن‌،

دوست‌ داشتن‌ چیزهایی‌ كه‌ از دید دیگران‌ كسالت‌آور است‌ و تنفرتان‌ از كتاب‌، فیلم‌، گل‌ یا

خوراكی‌ مورد علاقه‌ بقیه‌ دوستان) می‌توان‌ امید داشت‌ كه‌ در نوع‌ رابطه‌ خود پیشرفت‌ خواهید

داشت‌.
پذیرفتن‌ تفاوت‌های‌ فرد مقابل‌ هم‌ یكی‌ از وظایف‌ شماست‌. هیچ‌ وقت‌ رابطه‌یی‌ را شروع‌ نكنید كه‌

در آن‌ امید تغییر فردی‌ را داشته‌ باشید، آنقدر كه‌ یادتان‌ برود باید خودتان باشید.

منبع سایت ترانه ها

+ نوشته شده توسط هیوا در سه شنبه یازدهم دی 1386 و ساعت 0:14 |